Restauracje, które upadają z powodu pandemii

Austin Noam Galai/Getty Images

COVID-19 mocno uderzył we wszystkie firmy, ale niewiele zostało tak pobitych jak branża restauracyjna. Chociaż niektóre łańcuchy ucierpiały, według Forbes , mamuty takie jak McDonald's , Domino , i Taco Bell 'przeszli na masowe szaleństwo zatrudniania.'






Szczególnie ucierpiały niezależne restauracje. Według Insider biznesowy , 70 procent wszystkich restauracji należy do niezależnych właścicieli. Ten sam artykuł przytacza prognozę Independent Restaurant Coalition, zgodnie z którą do końca 2020 roku do 85 procent niezależnych lokali na stałe zamknie swoje drzwi.



Cieśniny są szczególnie straszne, ponieważ niezależne firmy są bardziej uzależnione od przychodów z jedzenia na miejscu niż sieci. Brakuje im również funduszy korporacyjnych, aby utrzymać je w ciągłym okresie strat na skalę epicką. Spojrzenie w przyszłość po pandemii nie daje wytchnienia. Większość właścicieli uważa, że ​​powrót firmy do dawnej normalności zajmie dużo czasu.








pokarmy, które nie tracą ważności

I tak z wielkim smutkiem obserwujemy upadek naszych ulubionych restauracji. Modne i tradycyjne. Pocieszające i nowatorskie. Niektóre z wymienionych poniżej restauracji to instytucje starej szkoły. Inni prowadzili radykalne rewolucje kulinarne. Kilku z nich umieściło swoje miasta na kulinarnej mapie. Jedyną pewnością jest to, że wszystkie zostaną pominięte.

To są restauracje, które do tej pory wypadły z rynku z powodu pandemii.



Suplantacje i słodkie pomidory w całych Stanach Zjednoczonych

Sałatka z sosem/słodkimi pomidorami na wynos Facebook

Suplantacja otworzył swoją pierwszą restaurację w San Diego w 1978 roku, w czasach, gdy modne były bary sałatkowe i samoobsługowe bufety. Koncentrując się na domowych zupach i świeżych sałatkach, sieć rozprzestrzeniła się w całej Kalifornii, zanim rozszerzyła się na południowe Stany Zjednoczone pod nazwą Sweet Tomatoes.

Jeszcze zanim większość restauracji zaczęła się zamykać, aby powstrzymać rozprzestrzenianie się COVID-19, Garden Fresh Corporation, która była właścicielem sieci od 1983 r., Działała proaktywnie. 10 marca dyrektor generalny John Haywood tymczasowo zamknął wszystkie lokalizacje Souplantation i Sweet Tomato, obiecując ponowne otwarcie tak szybko, jak to możliwe.



Niestety, możliwości utrzymania się przy życiu w wieku COVID w formie bufetu „jesz ile chcesz” były bliskie zeru. federalne zalecenia przeciwko samoobsłudze operacje. Nawet po ponownym otwarciu klienci z pewnością byli wrażliwi na mieszanie się w komunalnym barze sałatkowym o długości 15 metrów. Tymczasem autorska koncepcja restauracji nie mogła być dostosowana ani do obsługi stolików, ani do dostawy.

Jak wyznał Haywood Restauracja Biznes , przychody gwałtownie spadały, ponieważ firma wydawała ponad milion dolarów tygodniowo, nawet przy zamkniętych drzwiach. Bez wytchnienia na horyzoncie Haywood przyznał w maju, że tymczasowe zamknięcie będzie trwałe. Za jednym zamachem firma zamknęła wszystkie 97 lokalizacji Souplantation i Sweet Tomatoes, pozostawiając 4400 pracowników bezrobotnych i oznaczając koniec dni sałatkowych ukochanej sieci.

Wahlburgery w lokalizacji Orlando

Paul Wallberg jedzący Walhburgera Facebook

Równie znana ze swoich właścicieli, jak i burgerów, franczyza Wahlburgers z Bostonu została założona przez szefa kuchni Paula Wahlberga i jego bardziej znanego rodzeństwa, Marka i Donniego Wahlbergów, z których obaj wyrzynali zęby jako cuda boysbandu (odpowiednio Marky Mark oraz Funky Bunch i New Kids on the Block), zanim zostali aktorami i, bardziej statecznie, restauratorami. Od czasu otwarcia swojej pierwszej lokalizacji w Massachusetts, w 2011 roku, trio obserwowało swój łańcuchowy grzyb. Aktualnie jest blisko 40 lokalizacji w całych Stanach Zjednoczonych, a także w Kanadzie i Niemczech.

W 2016 roku w centrum Orlando otwarto pierwsze Walhburgery na Florydzie. Inauguracja została uczczona z rozmachem i paparazzi, w tym impreza blokowa i występy epizodyczne dwóch z trzech braci Walhberg. Druga lokalizacja w Waterford Lakes nastąpiła w 2017 roku, z plany zwiększyć liczbę placówek na Florydzie do 20.

Biznes burgerów kwitł, dopóki koronawirus nie zaczął mocno uderzać na Florydzie. Według strony internetowej Wahlburger, większość restauracji w całym kraju jest albo częściowo otwarta, albo tymczasowo zamknięta. Jednak 25 czerwca ClickOrlando.com poinformował, że franczyzobiorca śródmieścia Wahlburgers „podjął trudną decyzję, by na stałe zamknąć swoje drzwi”. Niecały miesiąc później Restauracja Waterford Lakes ogłosił, że zaserwował swojego ostatniego burgera. Z tym końcowym uderzeniem jeden-dwa, Sunshine State jest teraz pozbawiony Wahlburgerów.

Willa Blanca w Los Angeles

Lisa Vanderpump i córka Pandora Facebook

Na przeciwległym końcu sławnej sieci gastronomicznej od Wahlburgers znajduje się Villa Blanca. Knajpka Beverly Hills jest jednym z najbardziej olśniewających klejnotów w kompaktowym, ale błyszczącym imperium restauracyjnym złożonym z wieloznacznej aktorki i przedsiębiorcy Lisy Vanderpump i jej męża Kena Todda. Para zainaugurowała Villa Blanca w 2009 roku, rok przed tym, jak Vanderpump został katapultowany na firmanament gwiazdy rzeczywistości jako oryginalny członek obsady Prawdziwe gospodynie domowe z Beverly Hills .

Na nieoficjalny RHOBH klub , Villa Blanca była popularna wśród gapiów celebrytów i fanów spin-off show Lisy, Zasady Vanderpump . Klienci mieli tendencję do pozostawania przy niejasnych śródziemnomorskich sałatkach i carpaccio, mając nadzieję, że zobaczą „LVP” i „Gospodynie domowe”, popijające różowe i gryzące tatar z awokado.

W marcu Vanderpump tymczasowo zamknęła wszystkie swoje restauracje. Ale kiedy zdecydowała się… żaluzje na stałe Villa Blanca , maszyna z wiadomościami o celebrytach weszła w przesadę. Wśród najbardziej zaraźliwych plotki było to, że restauracja znalazła się w trudnej sytuacji finansowej po pozwie o dyskryminację seksualną.

W Codzienna poczta wywiad , gwiazda odrzuciła „wiele nieprawdziwych artykułów”, twierdząc, że prawdziwym powodem zamknięcia była śmiertelna kombinacja podwyżki czynszu w połączeniu z pandemią. Vanderpump ma nadzieję w przyszłości wskrzesić Villa Blanca. Ale na razie koncentruje się na ponownym otwarciu innych restauracji w West Hollywood, do których zamierza przenieść wielu pracowników Villa Blanca. W międzyczasie, według NasJedzenie , jak najlepiej wykorzystuje domową kwarantannę, kręcąc ' Bardzo głupi pokaz gotowania ”z córką Pandorą.

Pacific Dining Car w Santa Monica

Stoisko Pacific Dining Car Facebook

Los Angeles było jeszcze zaściankiem w 1921 roku, kiedy Jadalnia Pacyfiku otwarty dla biznesu w zrekonfigurowanym wagonie restauracyjnym. W tym czasie specjalna polędwica wołowa PDC kosztowała aż 65 centów, a upragniony kawałek ciasta domowej roboty kosztowałby Cię kolejne 20 centów. Starzejące się w lokalu najlepsze steki i przytulne skórzane budki były hitem na planie hollywoodzkim, kusząc gwiazdy wczesnego ekranu, takie jak Mae West i George Raft, oraz ostrą mieszankę polityków i prostytutek, maklerów giełdowych i prostytutek.

PDC przekształciło się w szanowaną instytucję w Los Angeles w 1990 roku, kiedy właściciele rodziny postanowili założyć drugą placówkę w Santa Monica. Otwarta 24 godziny na dobę, podobnie jak statek macierzysty, nowa lokalizacja przyciągnęła pstrokatą mieszankę typów LA poszukujących późno w nocy homarów i bejsbolowych steków (uwiecznionych w filmie Dzień szkolenia ) oraz (bardzo) wcześnie rano jajka.

Prawdę mówiąc, szefowie kuchni PDC byli znani z robienia klientom wszystkiego, o co prosili. Tylko z tego powodu stali bywalcy byli przerażeni 16 czerwca, kiedy ogłoszono to via Instagram że lokalizacja w Santa Monica była zamykana jako COVID-19. Według Zjadacz LA , 24-godzinna usługa, która sprawiła, że ​​było to tak przymusowe nawiedzanie po godzinach, okazała się szczególnie trudnym modelem do utrzymania. Jedynym plusem dla stałych bywalców była słodko-gorzka możliwość posiadania mebla PDC, zastawy stołowej, dzieła sztuki lub sprzętu kuchennego poprzez licytację w Aukcja internetowa .

Luizjana kuchnia K-Paula w Nowym Orleanie

Paul Prudhomme przygotowuje krewetki Facebook

Po śmierci pioniera szefa kuchni Paula Prudhomme'a w 2015 roku wielu obawiało się o przyszłość jego legendarnej restauracji w Nowym Orleanie. Luizjana kuchnia K-Paula . Jako an Zjadacz nekrolog zauważył: „Nazwisko Prudhomme może nie dotarło tak daleko i szeroko jak Wolfgang Puck, ale obaj szefowie kuchni dzielą to, że byli pierwszymi w historii szefami kuchni celebrytów w Stanach Zjednoczonych”.

Kiedy Prudhomme i jego żona Kay ('K' w K-Paul's) otworzyli swoją restaurację French Quarter w 1979 roku, niewielu wyobrażało sobie, że ich bezpretensjonalny lokal w sąsiedztwie będzie punktem zerowym wielkiej rewolucji kulinarnej Cajun i kreolskiej. Jako dziennikarz kulinarny Ian McNulty powiedział NPR , „w mieście słynącym z restauracji, [K-Paul's] naprawdę się wyróżniał… zabierając [jedzenie ze wsi Luizjany i czyniąc z tego światową obsesję”.

W następnych latach nocne tłumy ustawiały się w kolejce przed K-Paul's, a pielgrzymi rywalizowali o skosztowanie charakterystycznych dań, takich jak poczerniały karmazyna, ciasto z orzechów pekanowych ze słodkich ziemniaków i akrobatyczny wyczyn, jakim jest kaczka nadziewana kurczakiem. -w-indyku, aka turducken .

Według NcNulty'ego, po śmierci Prudhomme'a, K-Paul's był w „dobrej formie” z siostrzenicą Pruhomme prowadzącą restaurację, a jej mąż przejął obowiązki szefa kuchni. Ale potem „wkracza COVID, wywraca rynek do góry nogami, a oni nie widzieli drogi naprzód”, szczególnie w obliczu gwałtownego spadku turystyki. 13 lipca zgon K-Paula był z ostatniej chwili i złamało wiele serc. Niepocieszeni fani, pocieszam się legionem książek kucharskich i seriali Prudhomme, które przetrwały, a także jego przyprawy kreolsko-cajuńskie o tej samej nazwie .

Wartość netto Johna Mackeya

The Source Wolfganga Pucka w Waszyngtonie i Five Sixty w Dallas

Wolfgang Puck Facebook

Inny „pierwszy w historii superkucharz” Ameryki, Wolfgang Puck , spadła również na ciężkie czasy pandemii po niedawnym zamknięciu The Source i Five Sixty (których strony internetowe później zniknęły). Ta podwójna frajda jest jeszcze bardziej szokująca, biorąc pod uwagę rozmiar i wagę imperium biznesowego Pucka. Z 110 wykwintnych restauracji i nieformalnych restauracji? poza cateringiem i umowami licencyjnymi jego całkowite roczne przychody oszacowano na około 650 milionów dolarów , w 2018 roku.

Pięć Sixty zostało otwarte w 2009 roku, na szczycie kultowego Dallas Wieża Zjazdu (nazwa restauracji odnosi się do jej wysokości 560 stóp nad poziomem gruntu). Jedzenie na pierogach i lakierowane chińskie kaczątko z przepięknym widokiem szybko stało się ' rytuał przejścia w Dallas ”, który niestety zakończył się pod koniec kwietnia wraz z Aktualności że „z powodu koronawirusa Five Sixty Wolfganga Pucka nie otworzy się ponownie”.

W połowie maja The Source z Pucka poszło w jego ślady po 13 latach działalności. Azjatycka restauracja fusion była pierwszą wizytą Pucka w stolicy kraju. The Source, popularny punkt gastronomiczny zasilany prądem stałym, stał na czele zmiany kulinarnej straży, odstawiając miejscowych od statecznych steków na bar żarcie izakaya, który uczynił The Source odwiecznym faworytem.

Zamknięcia odbiły się na Pucku, który przyznał się do Hollywoodzki reporter że stresował się jedzeniem dużej ilości czekolady, przyznając: „Wydaje mi się, że przytyłem 10 funtów w ciągu ostatnich kilku tygodni”.

Momofoku Nishi w Nowym Jorku i CCDC w Waszyngtonie

Momofuku CCDC Facebook

Dawid Chang jest kolejnym restauratorem celebrytą, który doznał podwójnej dawki zamknięcia koronawirusa. W zupełności, Chang Grupa restauracji Momofuku spowodowało małe tsunami w branży restauracyjnej. Rozbrajająca mieszanka elementów lo-fi i high-endowych Chang zacierała granice między fine diningiem a fast casualem. Jak powiedział szef kuchni Michael Solomonov Raport Robba „Otwarcie Momofuku przez Davida Changa zmieniło sposób, w jaki wszyscy teraz doświadczamy restauracji”.

A jednak, jak Zjadacz odnotowany , pomimo „inwestora-miliardera, międzynarodowego śladu i rozpoznawalności nazwiska jednego z najbardziej znanych szefów kuchni w kraju ostatnich dwóch dekad”, Momofuku nie było odporne na atak COVID. 13 maja grupa, która jest właścicielem 16 restauracji i dwóch wielomiejskich sieci, ogłosiła zamknięcie Momofuku Nishi w Nowym Jorku i Momofuku CCDC w Waszyngtonie.

„Kiedy spojrzeliśmy na nowe realia, żadna restauracja nie miała wystarczającej poduszki, aby wytrzymać szok związany z tym kryzysem”, powiedział przedstawiciel Momofuku w komunikat zamieszczone na ich stronie internetowej. Pomimo negocjacji z właścicielami i prób dostosowania modeli obsługi, utrzymywanie otwartych restauracji „nie miało już sensu”.

zysk z ciastek harcerskich

Jeśli chodzi o Chang, zgodnie z Raport Robba , podczas płaczliwego podcastu wyznał, że jest „nadal w stanie wojny z tą decyzją… Z poziomu mózgowego zdecydowanie to rozumiem. Na poziomie emocjonalnym nigdy się nie kończy.

Gotham Bar & Grill w Nowym Jorku

Gotham Bar & Grill Facebook

Po otwarciu drzwi do Greenwich Village w 1984 , Gotham Bar & Grill stał się wzorcem dla nowego rodzaju wykwintnej amerykańskiej kuchni, w której francuska elegancja zderzyła się z nowoamerykańską kuchnią celebrującą sezonowe, lokalne składniki (w tamtym czasie radykalna koncepcja). Pod kierownictwem najnowocześniejszego szefa kuchni Alfreda Portale restauracja niestrudzenie zbierała entuzjastyczne recenzje i wiele Gwiazdki Michelin . Portale zyskał szczególną sławę dzięki rzeźbi swoje naczynia w pionie .

Do 2019 roku „Gotham bez Alfreda Portale było równie trudne do wyobrażenia jak Kuba bez przynajmniej jednego Castro” napisał Pete Wells w New York Times . Recenzja Wellsa pojawiła się po odejściu Portale'a i przybyciu jego następcy, Victorii Blamey. Wynajęty, by zapoczątkować nową erę i nową publiczność, kadencja Blameya spotkała się z mieszanymi reakcjami recenzentów i obozów lojalistów Portale. Styl platerowania Blamey został uznany przez Wellsa za „surowy”, nawet gdy podziwiał jej kulinarną śmiałość. Być może wyczuwając zagładę, zauważył, że wystrój Gotham z lat 80. nie był specjalnie przyjazny dla Instagrama.

Blamey ledwo zdążył wejść w rytm, gdy COVID-19 uderzył w Nowy Jork. Gdy restauracje zaczęły tymczasowo zamykać się, Gotham ogłosił, że ze względu na nieprzewidzianą sytuację wywołaną przez koronawirusa, 14 marca będzie serwować swoją ostatnią kolację. Zagat zauważył , wczesna ofiara zamknięcia restauracji przez koronawirusa.

Blackbird i kawiarnia Cancale w Chicago?

Fasada Blackbird Facebook

Przed Kos , casual fine dining był rzadkością na Środkowym Zachodzie. Pomysł barmana Donniego Madii i portiera z nocnego klubu Ricky Diarmita, którzy współpracowali z dobrze zapowiadającym się szefem kuchni z Chicago Paulem Kahanem, restauracja West Loop złamała niezliczone formy, zdobywając wiele gwiazdek Michelin. Eleganckie, minimalistyczne pudełko, zajmujące opustoszały pas, zawierało hałaśliwą muzykę i stoły jeden blog opisany jako – Tak blisko, że jeśli źle usiadłeś, możesz zostać oskarżony o pobicie. Wyrafinowane, ale bezpretensjonalne menu przemycane sezonowymi składnikami od rolników z Illinois, przygotowane z francuskim rozmachem.

Od momentu otwarcia w 1997 roku Blackbird prawie w pojedynkę wystartował chicagowska scena restauracyjna. Stał się również fundamentem dla Jednorazowa gościnność , wiodąca w mieście grupa restauracyjna, której partnerami byli Kahan, Madia i Diarmit. Ostatnim otwarciem One Off w 2019 roku było Kawiarnia Cancale , inspirowany Francją bar ostrygowy, prowadzony przez Kahana po tym, jak odszedł z obowiązków szefa kuchni w Blackbird.

Niestety, sama bliskość Blackbirda okazała się jego upadkiem w czasach pandemii. 30 czerwca Chicago Tribune oświadczył, że koronawirus zagarnął tę znaną chicagowska restaurację. Jak wyjaśniła Madia: „Pomyśl, co 6 stóp dystansu społecznego oznacza dla Blackbirda, a potem jak obsługiwać kuchnię o wymiarach 14 na 9?”. W tym samym tygodniu, One Off też zapowiedziane trwałe zamknięcie Café Cancale.

To był emocjonalny tydzień dla mieszkańców Chicago. Jak zauważył restaurator Kevin Boehm w poście na Instagramie , „świat restauracji odniósł sporo ciosów w ciągu ostatnich kilku miesięcy, ale ten to lewy hak Joe Fraziera”.

chicago nie ma zasady ketchupu

McCrady's i Minero w Charleston

McCrady Facebook

McCrady's cieszył się wieloma życiami. Tawerna Edwarda McCrady'ego po raz pierwszy otwarty w 1778 r., gdzie był centrum porewolucyjnego życia towarzyskiego w centrum Charleston, a do znakomitych klientów należał George Washington. Wieki później, w 1993 McCrady'ego ponownie otwarta jako restauracja, która przeszła przez wiele etapów i szefowie kuchni, aż do 2006 roku, kiedy pojawił się Sean Brock.

Uczył się katalońskiego szefa kuchni Ferran Adrià kulinarnej dekonstrukcji, Brock przekształcił kuchnię McCrady'ego w molekularne laboratorium gastronomiczne, w którym przeprowadzał niekonwencjonalne eksperymenty z wykorzystaniem lokalnych sumów poławianych w żyłach, wieprzowiny z pastwisk oraz ziół i jadalnych kwiatów hodowanych na dachu. W ten sposób Brock w pojedynkę umieścił Charleston na kulinarnej mapie, prowadząc jednocześnie odrodzenie hardkorowej kuchni południowej, znane jako „ lardcore '

Opisany przez Zjadacz jako „wiodący głos kulinarny miasta”, Brock był zaangażowany w kilka słynnych restauracji Charleston należących do Sąsiednia grupa restauracyjna . Wśród nich był Minero, nieformalny knajpka taco znajdująca się nad McCrady's, która została otwarta w 2014 roku. NDG nadal przewodniczyła temu mikro-imperium nawet po tym, jak Brock opuścił miasto w 2018 roku na bardziej zielone kulinarne pastwiska w Nashville.

Chociaż McCrady przeżył odejście Brocka, dwa lata później COVID-19 ostatecznie zakończył swoje życie pod koniec kwietnia. Według prezesa NDG Davida Howarda , wielodaniowa konfiguracja z menu degustacyjnym w kameralnej 18-osobowej jadalni nie byłaby już opłacalna w świecie po koronie. W tym samym komunikacie prasowym Howard ogłosił również, że śródmieście Minero również zamknie swoje podwoje.

Threadgill jest w Austin

Threadgill Facebook

W 1933 roku Kenneth Threadgill, przemytnik z Austin, piosenkarz country i jodłownik, świętował koniec prohibicji, stojąc całą noc w kolejce, aby być pierwszą osobą w kraju, która zdobyła licencję na piwo. Następnie przekształcił nabytą stację benzynową w Zatoce Perskiej w bar po godzinach dla muzyków. Threadgill's było na dobrej drodze, aby stać się lokalną instytucją w połowie lat 60., kiedy studentka Uniwersytetu Teksańskiego, Janis Joplin, zaczęła grać bluesa na swojej autoharpie podczas wieczorów folklorystycznych.

Threadgill wpadł w ciężkie czasy w 1981 roku, kiedy Eddie Wilson podniósł go. Promotor muzyki z hipisowskimi skłonnościami, Wilson przemieniony kultowy budynek Austin w klub muzyczny i restauracja z jedzeniem jego matki, Beulah's, Southern. Jako dziennikarz Austina Joe Nick Patoski przypomina , oprócz serwowania najlepszego smażonego steku z kurczaka w mieście, można było zamówić pełny talerz warzyw, co „było trochę radykalne”.

Jednak w ostatnich czasach biznes się zepsuł z smakoszami Austinite coraz częściej rezygnującymi z pieczeni Beulah dla bardziej fusion, takich jak azjatyckie / wędzarnie. Kiedy wybuchła pandemia, Wilson zdecydował, że czas przejść na emeryturę. W połowie kwietnia wystawił na sprzedaż Threadgill's i jego kolekcję muzycznych pamiątek dla Aukcja .

Brałem udział w wielu bójkach, ale nigdy nie byłem tak stary” – wyznał 76-letni Wilson. Austin amerykański mąż stanu . „Cała pandemia była jak kopniak w brzuch, który mnie zgiął”.

Restauracja Louisa w San Francisco

Widok na Pacyfik z Louis Facebook

W 83 latach działalności Restauracja Louisa przeżył swój udział w pobliżu katastrof. Usytuowana na urwistych klifach z widokiem na Pacyfik, restauracja San Francisco została założona w 1937 roku przez greckich imigrantów Louisa i Helen Hontalas, którzy wynajęli mały, ale malowniczy kawałek ziemi od siostrzeńca Adolpha Sutro. W 1894 r. Sutro, samodzielny milioner i były burmistrz San Francisco, otworzył ekstrawaganckie akwarium z basenem oceanicznym, znane jako Kąpiele Sutro na stronie. Z biegiem lat Louis stał się popularnym miejscem wypadów z widokiem, gdzie klienci mogli delektować się burgerami (ostatnio zrobionymi z wołowina pozyskiwana lokalnie, karmiona wegetarianami ) podczas obserwacji wielorybów i delfinów.

W 1973 roku National Park Service nabył ziemię, a Louis stał się częścią Narodowego Obszaru Rekreacji Golden Gate. Zgodnie z jego stronie internetowej , przez dziesięciolecia, Louis ledwo uniknął szalejących pożarów, unieważnienia jego umowy koncesyjnej i całkowitego unicestwienia (uratowała go kampania pisania listów).

Jednak 13 lipca ta instytucja trzeciego pokolenia w San Francisco w końcu zamknęła swoje podwoje, oświadczając: Facebook że „przeczekanie tej pandemii było finansowo nierozsądne”. Współwłaściciel Tom Hontalas, wnuk Louisa i Helen, wyznał NBC że przekazanie tej wiadomości jego personelowi było bolesne. „Nie mogliśmy nawet przytulić naszego personelu”.




Kategorie ekskluzywne Fakty fakty