Nieopowiedziana prawda o irlandzkiej whisky

whisky

Irlandzka whisky może być ulubionym napojem dla wielu na Dzień Świętego Patryka — dzień, w którym uważa się, że każdy jest przynajmniej mało trochę irlandzki. Celebrowanie swoich „irlandzkich” korzeni oznacza uczestniczenie w jednej z najstarszych tradycji Szmaragdowej Wyspy, a irlandzka whisky? Cóż, jest na górze — i jest starsza, niż mogłoby się wydawać.






Co zaskakujące, irlandzka whisky ma coś z burzliwej historii. Jasne, zawsze istniało, ale były chwile, kiedy, no cóż, prawie go nie było. Przemysł już nie raz prawie zniknął, ale mamy dobre wieści: za każdym razem został uratowany przez oddanych gorzelników zdeterminowanych, aby utrzymać tę starożytną sztukę przy życiu.



Irlandzka whisky od wieków była częścią irlandzkiej tradycji i kultury, aw XXI wieku przeżywa odrodzenie i odrodzenie, jak nigdy dotąd. Oznacza to, że nie musi to być dzień Świętego Paddy, aby był to idealny czas, aby dowiedzieć się trochę o irlandzkiej whisky i historii, która za nią stoi. Oto kilka opowieści, którymi możesz się podzielić, ciesząc się wodą życia.








Co sprawia, że ​​irlandzka whisky, cóż, irlandzka whisky?

szklanka whisky

Irlandia i Szkocja są znane z produkcji whisky, ale whisky szkocka i whisky irlandzka to dwie zupełnie różne bestie. Według Flawiariusz , jedna z największych różnic sprowadza się do sposobu ich destylacji. Podczas gdy szkockie destylarnie zazwyczaj destylują swój produkt dwukrotnie, irlandzka whisky jest zazwyczaj destylowana trzykrotnie, chociaż istnieją również pewne wyjątki od tej reguły. Chociaż te przepisy mogą brzmieć bardzo technicznie, z łatwością odróżnisz te dwie odmiany. Umieść je obok siebie, a zobaczysz, że potrójnie destylowana whisky będzie znacznie lżejsza, znacznie gładsza i łatwiejsza do picia.

Istnieją inne wytyczne, jeśli chodzi o whisky szkocką i irlandzką. Adwokat Whisky wyjaśnił, że aby można go było uznać za irlandzką whisky, spirytus musi być wytwarzany albo w Republice Irelalend, albo w Irlandii Północnej, musi zawierać słodowany jęczmień, być tłuczony, fermentowany i destylowany do ABV (objętościowego alkoholu) nie większej niż 94,8 proc. Musi również dojrzewać w drewnianych beczkach przez co najmniej trzy lata, nie zawierać żadnych dodatków z wyjątkiem wody i karmelu, a w butelce musi mieć nie mniej niż 40 procent ABV.



Irlandzka whisky: E czy nie e?

Irlandzka whiskey Araya Diaz / Getty Images

Czasami jest to „whisky”, a czasami „whisky”, więc jaka jest różnica? Według Forbes , wszyscy aż do końca XIX wieku prawie wszyscy pisali to słowo bez „e” — nawet irlandzcy gorzelnicy, którzy w dzisiejszych czasach prawie wszyscy używają „e”. Ale kiedy zmieniły się przepisy i nagle pozwolono szkockim gorzelnikom mieszać whisky zbożową i single malty, aby stworzyć coś podobnego do ich irlandzkich odpowiedników, główne destylarnie w Irlandii w zasadzie zjednoczyły się i zdecydowały, że chcą jasno powiedzieć, że wytwarzają produkt to było zupełnie inne niż to, co wychodziło ze Szkocji. Dlatego dodali „e”.

Ale o to chodzi: niektóre rodzaje irlandzkiej whisky pisane bez „e”. Weźmy na przykład whisky Waterford. Destylarnia zdecydowała się zrezygnować z „e”, ponieważ „whisky” jest starszym wariantem, który wywodzi się z oryginalnego gaelickiego określenia ulubionego alkoholu przez wszystkich. Ten termin, whisky (wymawiane ish-ka beh-ha), tłumaczy się jako „woda życia”.



Chociaż normą może być uwzględnienie „e” w odniesieniu do irlandzkiej whisky, Unia Europejska Departament Rolnictwa, Żywności i Marynarki rozpoznaje oba warianty.

Nikt tak naprawdę nie wie, kiedy powstała irlandzka whisky

Irlandzka whiskey

Irlandzka whisky jest niewiarygodnie stara – tak stara, że ​​nikt nie jest pewien, kiedy została po raz pierwszy opracowana. Istnieje często opowiadana opowieść, która sugeruje, że to sam św. Patryk wprowadził proces destylacji i whisky do Irlandii, ale — jakże wspaniała historia — Forbes ujawnił, że to po prostu nieprawda. Skąd wiemy? Święty Patryk mieszkał w rzymskiej Wielkiej Brytanii w V wieku – i nic nie wskazuje na to, że w tamtym czasie i miejscu w czasie robiono whisky. Wino byłoby napojem z wyboru.

Historycy twierdzą, że bardziej prawdopodobne jest, że wiedza o procesie destylacji została przekazana przez podróżujących chrześcijańskich mnichów kilka wieków po czasach św. Patryka. Ci mnisi, według Aleteia , zaczynali w cieplejszym klimacie jako mistrzowie winiarstwa, ale kiedy zaczęli docierać do mniej gościnnych obszarów, musieliby znaleźć inny sposób na wytwarzanie napojów spirytusowych. Wpisz: destylacja.

To jednak nie jedyna teoria. Według Magazyn whisky , dowód na to, że starożytni Celtowie robili whisky w „czasach przedchrześcijańskich”, został znaleziony wyryty w zachowanych skórach reniferów odkrytych wzdłuż dublińskiej rzeki Liffey w formie wpisu przypominającego pamiętnik. To mógłby to prawda, ale najwcześniejszy, konkretny, pisemny dowód konsumpcji whisky, jaki mamy sięga 1170 .

filet z ryby

Tak powstał unikalny styl irlandzkiej whisky

alembiki

Prawdopodobnie widziałeś określenie „single pot still” na etykietach niektórych butelek whisky, więc oto zabawny fakt: podobnie jak nie jest to prawdziwy szampan, chyba że jest produkowany w regionie Szampanii we Francji, whisky single pot still musi pochodzić Irlandia. To oczywiście oznacza, że ​​jest to irlandzka whisky. Mówiąc dokładniej, jest to jednak styl irlandzkiej whisky.

Tam są prawa w miejscu dokładnie określają, co to musi być: wyprodukowane z co najmniej 30 procent jęczmienia słodowanego, 30 procent jęczmienia niesłodowanego i musi być wyprodukowane w Irlandii w miedzianym garnku (takim jak na zdjęciu). I, w prawdziwie irlandzkim stylu, cała sprawa powstała dzięki odrobinie buntowniczego ducha.

czy mcdonalds frappe mają kofeinę?

Według Szlak Whisky , w 1785 r. zwiększono podatki na jęczmień słodowany, aby ograniczyć pijaństwo. Gdy jęczmień słodowany nagle stał się znacznie droższy, gorzelnicy nie poddali się; zaczęli używać za jęczmienia słodowego i zaczęli produkować swoją whisky w alembikach, aby uniknąć rosnących opłat. Całkiem genialne, prawda?

Czy czujesz różnicę w produkcie końcowym? Tak, mówi Muzeum Irlandzkiej Whisky . Irlandzka whisky pot still ma inną konsystencję, ponieważ podczas destylacji wychwytuje tłustość jęczmienia. To z kolei prowadzi do znacznie gładszego produktu końcowego. Ponadto połączenie słodowanego i niesłodowanego jęczmienia oznacza, że ​​whisky typu pot still ma wyraźne pikantne nuty.

Najstarsza licencjonowana destylarnia whisky na świecie znajduje się w Irlandii

młyny krzaczkowe Biblioteka Narodowa Irlandii w The Commons/Wikimedia Commons

Kiedy ktoś mówi, że whisky od dawna jest częścią irlandzkiej kultury, nie żartuje. Bushmills to właściwie najstarsza licencjonowana destylarnia whisky na świecie i znajduje się w Irlandii. Irlandzka whisky tej wytwórni jest nadal produkowana w swojej oryginalnej destylarni i została założona w 1608 . Dla małego kontekstu, oto, co działo się w tym czasie: w dziesięcioleciach związanych z założeniem Bushmills, królowa Elżbieta zmarła i została zastąpiona przez Jakuba I, Pocahontas uratował Johna Smitha przed egzekucją, Henry Hudson odkrył rzekę Hudson, Galileo i Johannes Kepler dokonał imponujących postępów astronomicznych, a w 1616 zmarł William Szekspir (poprzez Oksford odniesienia ).

Tak, Bushmills był w pobliżu w tym samym czasie Szekspir było — i to stawia sprawy z innej perspektywy, prawda? Bushmills Nazwa jest mieszanką lokalnego źródła wody, rzeki Bush i młynów, które mielą ziarno. Chociaż pożar zniszczył dużą część oryginalnej destylarni w 1885 roku, nadal znajdują się w tym samym miejscu i absolutnie możesz je odwiedzić podczas następnej podróży przez staw.

Irlandzkie destylarnie whisky zostały prawie całkowicie zniszczone

szklanki whisky

Biorąc pod uwagę, jak popularna jest irlandzka whisky od tak dawna, może Cię zaskoczyć, że nie ma więcej długowiecznych marek. Powód tego faktycznie sięga… Król Henryk VIII .

Przed jego rządami Anglia nie miała tak naprawdę nogi, na której można by stanąć, jeśli chodzi o Irlandię, Nephin Whiskey. Ale po tym, jak Henryk VIII ogłosił się głową własnej religii, Irlandczycy, wraz z ich odmową zmiany religii, stali się wielką sprawą. W ciągu następnych kilku stuleci Anglia postanowiła znaleźć każdy możliwy sposób kontrolowania Irlandczyków, podczas gdy Irlandczycy znajdowali każdy sposób, w jaki mogliby się oprzeć. Jednym z takich sposobów było – zgadliście – whisky.

Do ksiąg regulujących produkcję i dystrybucję irlandzkiej whisky dodawano coraz więcej przepisów i stopniowo coraz więcej gorzelników zostało nagle uznanych za nielegalne operacje. Do 1779 r. opłaty gorzelników opierały się na tym, ile teoretycznie mogli zarobić, a nie od tego, ile faktycznie sprzedali, a w 1783 r. rozszerzono grzywny za nieprzestrzeganie przepisów dotyczących whisky. W tym momencie zapłacił nie tylko destylator, ale cała społeczność. Jedna po drugiej destylarnie whisky zaczęły się zamykać, a pod koniec XVIII wieku liczba legalnych operacji związanych z whisky spadła z 1200 do zaledwie 20.

Poitín: bimberowa wersja irlandzkiej whisky

poiting Facebook

Kiedy pod koniec XVIII wieku irlandzkie destylarnie whisky stawały się przestarzałe, niektórzy gorzelnicy postanowili pokrzyżować duszące podatki i działać nielegalnie. Wpisz: poitín, co przy okazji wymawia się pu-cheen. Wszyscy słyszeliśmy historie o tym, jak bimbrownicy zabrali się na wzgórza Ameryki, aby zrobić własny nielegalny bimber podczas zakaz ; poitín jest zasadniczo irlandzkim bimberem.

Ludzie z poitín ustawiali destylatory w odległych rejonach kraju i robili własną wersję whisky, która według Nephin Whiskey była oczywiście głównym celem władz. W departamencie skarbowym istniał nawet uzbrojony oddział ludzi, których zadaniem było znalezienie destylatorów, z czego w pełni skorzystali niektórzy gorzelnicy poitín. Kiedy ich sprzęt się zużyje lub zepsuje, zgłoszą lokalizację władzom. Potem zbierali nagrodę pieniężną za oddanie nielegalnego destylatora i kupowali za gotówkę nowy sprzęt.

Według Nephin Whiskey ta wojna z rodzimą whisky była poważna. Konflikty zbrojne były powszechne i często śmiertelne. Poitín był całkowicie nielegalny od 1661 aż do 1997 roku, Wycieczka kulturalna zgłoszone, chociaż było to bardzo dosłownie w całej Irlandii. Jeśli chcesz spróbować, możesz. Niektóre irlandzkie destylarnie whisky nadal to robią – oczywiście bardziej legalne niż stare dobre czasy.

Amerykańska prohibicja prawie zniszczyła irlandzki przemysł whisky

beczki po whisky

Irlandzki przemysł whisky, będąc tak wielką sprawą zarówno w Irlandii, jak i za granicą, doświadczył poważnych wzlotów i upadków, zwłaszcza podczas I wojny światowej i amerykańskiej prohibicji.

Irlandia wysyła irlandzką whisky do Stanów Zjednoczonych od czasu, gdy w 1869 r. dostawa Jamesona dotarła do amerykańskich wybrzeży, ale podczas I wojny światowej głównym celem były statki handlowe przepływające przez Atlantyk. Według Carol Quinn , archiwista Midleton Distillery, wojna prawie zakończyła eksport do Stanów Zjednoczonych, a po jej piętach pojawiła się prohibicja. A to był ogromny problem z kilku powodów.

Po pierwsze, oczywiście, eksport irlandzkiej whisky do Stanów Zjednoczonych praktycznie się zatrzymał, z wyjątkiem przemytników, którzy byli gotowi na sprzedaż butelek z sąsiednich terytoriów. Ale stało się też coś innego. Kiedy bimbrownicy zaczęli robić własną wersję irlandzkiej whisky (poitín), było, no cóż, całkiem źle. Chcieli jednak pobrać za to premię, więc zaczęli nazywać ją „irlandzką whisky”. Ludzie już oczekiwali, że zapłacą dużo za irlandzką whisky i dla wielu był to pierwszy jej smak. To spowodowało trwałe uszkodzenie wizerunku irlandzkiej whisky, a ci, którzy myśleli, że próbowali jej w czasach prohibicji, nie mieli ochoty mieć więcej, gdy prohibicja się skończyła.

Ta destylarnia przełamała 125-letnią suszę irlandzkiej whisky w Dublinie

telekomunikacja Rob Kim/Getty Images

Odwiedź Dublin, a na pewno znajdziesz się w starej części miasta zwanej Wolności jak to jest dom Guinnessa Browar St. James's Gate. Browar powstał w 1759 roku, a czas nie jest przypadkowy. W XVIII i XIX wieku The Liberties był bijącym sercem browarnictwa i destylacji w mieście. Oprócz Guinnessa wiele firm, takich jak Jameson i Powers, zwany domem The Liberties. W rzeczywistości cały obszar był pełen słodowni, młynów i tak wielu innych gorzelni, że nazywano go Złotym Trójkątem.

zastąp masłem musem jabłkowym

Ale ta złota era produkcji alkoholu nie miała trwać długo, wyjaśniła historyk Sheila Renehan Washington Post . Liberties przeszło z 35 działających gorzelni (i tyluż browarów) do żadnego, ponieważ przemysł walczył i walczył. Nawet wielka trójka — Jameson, Powers i Roe — spakowała się i wyprowadziła, pozostawiając Dublin bez urządzeń do produkcji whisky. To znaczy do 2015 roku, kiedy Jack i Stephen Teeling otworzyli swoją nową destylarnię, Teeling , zaledwie rzut kamieniem od dawnej rodzinnej destylarni o tej samej nazwie, założonej w 1782 roku.

„Dzisiejsza destylarnia whisky Teeling jest pierwszą nową destylarnią w Dublinie od ponad 125 lat” Firma ujawnił. I ta whisky też jest dobra. W latach 2015-2020 Teeling zabrał do domu ponad 250 nagród za ich whisky.

Irlandzki rynek whisky miał nadspodziewanie przyjemne konsekwencje

dżin Facebook

Irlandzka whisky robi a olbrzymi Wróć. W 2013 roku w całej Irlandii istniały tylko cztery destylarnie whisky. Ale do 2018 roku Muzeum Irlandzkiej Whisky ujawnił, że jest 18 działających i planuje jeszcze więcej w pracach. Ale jest w tym haczyk. Wiesz, że aby irlandzka whisky być Whisky irlandzka musi leżakować minimum trzy lata. Więc co te miejsca robią w międzyczasie, aby utrzymać otwarte drzwi i włączone światła? Najwyraźniej wytwarzają inne duchy, które nie muszą się starzeć.

Według Czasy uniwersyteckie , wiele nowo uruchomionych destylarni whisky wypełnia te chude lata sprzedażą wódka i Gin . A niektórzy dali tym irlandzkim destylarniom whisky poważne uznanie za wytwarzanie innych alkoholi. Weźmy na przykład Dingle. W 2015 roku Dziennik rozmawiałem z założycielami gorzelni whisky Dingle, aby zobaczyć, jak utrzymywali się na powierzchni, dopóki nie byli gotowi do sprzedaży whisky.

Chociaż destylacja ginu i wódki była w zasadzie tylko środkiem do celu, Czasy irlandzkie poinformował w 2019 roku, że Dingle Gin pokonał ponad 400 konkurentów, aby zdobyć główną nagrodę na World Gin Awards. Jasne, produkują Irlandzka whiskey teraz też, ale kto będzie narzekał, że jakiś niesamowity dżin trafił na rynek – wszystko dzięki długiemu procesowi dojrzewania whisky.

Jest irlandzka whisky, a potem whisky jednorożca

destylarnia Midleton Facebook

Według Flawiariusz , destylarnie pojawiają się i znikają od wieków. Po II wojnie światowej nastąpił krótki boom na irlandzką whisky, który doprowadził do otwarcia wielu nowych gorzelni. Ten boom nie trwał jednak długo. Wiele gorzelni, które powstały w latach 60. i 70., w latach 80. zbankrutowało i nigdy nie zostało ponownie otwartych.

W dzisiejszych czasach takie zakłady nazywane są „cichymi destylarniami” — i nie tylko nadal stoją, ale w rzeczywistości wciąż starzeje się whisky za zamkniętymi drzwiami. Czasami na rynku pojawiają się te bardzo stare, bardzo rzadkie butelki, które są warte małą fortunę. W 2014 roku Diageo, właściciel cichej destylarni Brora, wypuścił limitowaną edycję 40-letniej whisky. Cena? Prawie 7000 funtów.

Według Tapeta , do akcji wkracza również Midleton. W 2020 roku ogłosili swoją bardzo rzadką cichą kolekcję: sześć butelek whisky, wszystkie w wieku od 45 do 50 lat, wszystkie z destylarni Old Midleton (na zdjęciu powyżej). Destylarnia jest zamknięta od 1975 roku, a te tak zwane „whisky jednorożce” będą ostatnimi butelkami, które wyjdą z tej destylarni. Są tak rzadkie, że nie tylko trzeba mieć zapasowy 40 000 $ pozwolić sobie po prostu jeden butelkę, ale trzeba by wziąć udział w loterii, żeby w ogóle dokonać zakupu.

To właściwy sposób na picie i delektowanie się irlandzką whisky

picie whisky

Jeśli myślisz o tym oparzeniu, które towarzyszy niektórym alkoholom lub myślisz, że będziesz musiał zmieszać irlandzką whisky z czymś, aby ukryć tę surowość, mamy dla Ciebie wiadomość. Ze względu na potrójny proces destylacji, przez który przechodzi irlandzka whisky, tak naprawdę nie dostaniesz tak ostrego poparzenia, jakiego można by się spodziewać. Irlandzka whisky jest bardzo, bardzo dobra sama w sobie! Jeśli nie masz pewności, jaki rodzaj powinieneś kupić, Londyński Konkurs Alkoholi zauważył, że irlandzkie whisky z napisami „jedwabisty” i „gładki” na etykietach są dobrym punktem wyjścia.

Teraz zabawna część: jak to wypić. Możesz go absolutnie wypić w czystej postaci, to znaczy po prostu wlać do szklanki i w temperaturze pokojowej i cieszyć się. To takie gładkie! Możesz też zdecydować się na trochę lodu lub — jeśli nie jesteś do końca pewien, jak mocny będzie, lub jeśli próbujesz przedstawić go komuś, kto nie jest jeszcze fanem whisky, Dziennik dla mężczyzn zalecane łączenie mieszanki po połowie woda , pół whisky. W rzeczywistości jest jeszcze jedna zaleta, niż tylko złagodzenie smaku; wydobędzie z whisky aromaty, których nie zauważysz, pijąc ją prosto. Możesz w końcu zmniejszyć ilość wody — lub nie. Dla prawdziwego, irlandzkiego stylu picia, wrzuć kilku dobrych przyjaciół, trochę muzyki i trochę craic. Sláinte!